Klasa lepkościowa od dawna nie jest wystarczającym kryterium doboru oleju. Nowoczesne konstrukcje wymagają produktów posiadających konkretne dopuszczenia producentów pojazdów, czyli homologacje potwierdzające, że dany środek smarny spełnia rygorystyczne wymagania określonej marki i konkretnego silnika.
Co istotne, w obrębie jednej marki – np. Mercedes-Benz – funkcjonuje wiele różnych homologacji przypisanych do poszczególnych jednostek napędowych. Dodatkowo oleje o tej samej klasie lepkości mogą mieć zupełnie inne dopuszczenia. Na przykład wśród olejów 0W-20, w gamie produktów ELF Evolution Full-Tech, występuje pięć różnych odmian, z których każda ma inne dopuszczenia. Są to różne formulacje, o innym składzie, co stanowi najlepszy dowód na to, że sama lepkość nie wystarcza przy doborze produktu do danego silnika.
Użytkownicy starszych, niemieckich diesli mogą kojarzyć dopuszczenie grupy Volkswagena 505.01. Norma ta była przeznaczona do silników z pompowtryskiwaczami i wymagała od oleju wysokiej odporności na ścinanie, podwyższoną dyspersję sadzy oraz właściwości przeciwzużyciowe. Było to kluczowe dla trwałości jednostek, w których pompowtryskiwacze napędzane były krzywkami na wałkach rozrządu. Niektórzy producenci środków smarnych umieszczali nawet na opakowaniach dopisek „do pompowtryskiwaczy”. Stosowanie oleju o bardzo zbliżonym oznaczeniu homologacji 505.00 w znaczący sposób skracało żywotność silnika. To dobrze obrazuje, jak duże znaczenie ma właściwa homologacja – pozornie niewielka różnica w oznaczeniu przekłada się na istotne różnice w parametrach i zastosowaniu oleju.
Dziś wymagania są jeszcze bardziej złożone. Producenci silników stosują zaawansowane rozwiązania techniczne, które wymagają olejów o ściśle określonych właściwościach. Przykłady takich norm można mnożyć:
Najprostszą i najbezpieczniejszą metodą doboru oleju jest sprawdzenie w instrukcji obsługi pojazdu konkretnego dopuszczenia oraz wybór produktu posiadającego dokładnie taką samą homologację na opakowaniu. Jeśli instrukcja Forda wskazuje normę FORD 954-A1, należy wybrać olej z tym oznaczeniem.
Jeżeli w BMW widnieje dopuszczenie LL-17 FE, właściwy będzie olej posiadający homologację LL-17 FE.
Pozostałe parametry, takie jak sama lepkość, mają znaczenie wtórne wobec wymagań producenta silnika.
Homologacje to efekt zaawansowanych badań oraz testów prowadzonych wspólnie z producentami pojazdów. Aby uzyskać dopuszczenie, olej przechodzi testy laboratoryjne oraz badania na hamowniach silnikowych danego producenta. Sprawdzane są m.in.:
W praktyce homologacja producenta jest dziś najważniejszym kryterium jakościowym przy doborze oleju do nowoczesnej jednostki napędowej. Lepkość to drugorzędny parametr, który w większości przypadków powiązany jest z homologacją.
Informacje o wymaganej homologacji zawsze znajdują się w instrukcji obsługi pojazdu.
Dodatkowo można skorzystać z internetowych wyszukiwarek produktów, takich jak narzędzie „Dobierz olej” na stronie ELF. Po wpisaniu marki, modelu, roku produkcji i wersji silnikowej system wskazuje rekomendowane produkty wraz z odpowiednimi dopuszczeniami producentów.
W przypadku najstarszych konstrukcji, szczególnie przed rokiem 2006, homologacje mogą nie występować, ponieważ dawniej system dopuszczeń był mniej rozbudowany. W takich sytuacjach należy kierować się klasą lepkości, normami jakościowymi API i ACEA oraz ewentualnymi dodatkowymi wymaganiami producenta.